Dag 2

Het klooster

Karel komt aan in het klooster, vol hoop wandelt hij binnen maar ziet niets, enkel een bijna stervende man. Karel vraagt waar de rest is. Hierop antwoordde de man met veel moeite: ‘Hoe wisten ze het?' We zaten hier zo goed. Die vuile smeerlap is mij voor geweest! Die stomme Orde heeft alles verpest. Karel helpt hem recht maar dat lukt niet goed. Karel vraagt wat hij nu moet doen. De man zegt met zijn laatste adem: “De vuile smeerlappen hebben hier een perkament laten vallen…”. “Ik kon er niks van maken maar misschien gij wel?” “Dicht bij het magische woud bevind het grote het grote protestantenkamp genaamd koornaard! Vind het woud en ge zult ze vinden! Zij kunnen u helpen!”.

Buiten het feit dat het een grote hoop geschriften zijn, zijn ze ook nog onleesbaar voor Karel. Karel vraagt de hulp aan de leden om de perkamenten te ontleden voor verdere informatie over de orde.

Spel om de perkamenten te ontrafelen

In de perkamenten staat waar en wanneer de volgende meeting van de orde is. Dit is wel nuttige informatie! Nu moet hij snel verder. Zijn amulet trilt heeeel hard en verandert van kleur.

Het Festijn

Na een lange dag rondzwerven kwam Karel aan in het dorp Lilinest. Op het plein treft hij een vrouw in tranen. De vrouw herkend Karel als de Messiah (zijn bestaan gaat snel rond) en is inneens super opgelucht! Haar man is onlangs gekeerd tot de Orde en had alles achtergelaten. Ze zei: “Hij zou morgen deelnemen aan de Graven Vergadering. Zonder hem verliezen we onze stem. Wil jij zijn plaats innemen? " In ruil krijg je onderdak, eten voor je reis en hou ik je veilig van de orde”

Karel stemde toe. Hij kan wel wat rust gebruiken en heeft al lang niets gegeten. De volgende dag nam hij plaats aan de vergadertafel, samen met drie andere vertegenwoordigers: De Valk, De Wolf en De Slang. De Moderator leidde het gesprek. Eerst verliep alles kalm, maar al snel liepen de spanningen op. Beschuldigingen volgden, de toon werd hard. De Moderator sloeg op tafel. “Genoeg. "We doen dit op de oude manier.” De vergadering veranderde in een strijd van inzicht, overtuiging en strategie. Elk van de vier werd beoordeeld op 'graaf kwaliteiten'. Wie het best presteerde, kreeg stukken land toegewezen. Karel deed zijn best. Of hij won of verloor, was niet het belangrijkste. Na afloop wachtte de vrouw op hem. Ze reikte hem een pak kleding aan, gaf hem een mand met eten en keek hem even stil aan. “Dank je,” zei ze. Karel knikte. “En jij bedankt.” De vertelt hem nog dat haar man vertrokken is naar een speciale bijeenkomst van ordeleden. Het enige wat ze weet te vertellen is dat ze iets groots van plan zijn! Karel beseft dat hij zich verder moet haasten.

Dag 2 in de ogen van de Speelclub

Bij het ontwaken was de stilte ver te zoeken in onze speelclub tent. De ochtend begon dus al goed met een uitputtende strafsloop. Ook waren we in de ochtend verrast door nieuwe gezichten. De aspi’s namen de touwtjes over van de leiders en gingen met ons flink ravotten om uiteindelijk een volwaardig superheld te worden. Na deze voldane voormiddag die afgesloten werd door een lekker bordje vleesbrood met krieken. Kregen we een welverdiende platte rust.

Onze batterijen waren terug opgeladen en de podium tune begon te spelen. We kregen de opdracht van een stervende priester om de geheime boodschap van de ordeleden te ontcijferen en dit met behulp van een groot pleinspel (Het favoriete spel van Tristan). De ontcijfering werd gevierd met een lekker banaantje waarna we vervolgens konden verder bouwen aan onze kampjes. En toen begon de eettune alweer en smeerde we ons gezicht vol met spaghetti saus. De avond werd afgesloten met een bonte avond, om te bepalen welke graaf het land veroverde. Moe maar voldaan gingen we in ons bedje liggen. We kijken al uit naar de volgende dag op kamp;) Tot morgen!

Foto's van Dag 2