Dag 9 |
De wapen fabriek (klein bos spel)
Jhon en Hank zijn op weg naar Honfleur, ze wandelen over het podium. Hank: “howjoh Honfleur ligt wel pak ver, kunnen we nie ergens een shortcut pakken?” Jhon zegt: “ja zo gaan we er niet voor de Duitsers geraken.” Hij haalt zijn kaart boven en zegt “Als we zo naar daar door die bossen daar ginder gaan kunnen we wel een stukske afsnijden denk ik.” Ze zeggen dat de leden moeten volgen en wandelen richting de bos. Eenmaal aangekomen in het bos zien ze een groot gebouw liggen. Ze horen duitse stemmen naderen en ze gaan snel van de weg af, ook de leden gaan effe op de grond zitten langs de weg. Ze zien vermoeide fabrieksarbeiders een stootkar duwen volgeladen met wapens, duitsesoldaten lopen erachter en roepen: “arbeiten! Schneller!!!” ze duwen de stootkar verder richting de fabriek. Jhon en Hank komen terug uit de bossen. Hank zegt dat ze deze kans om de wapenfabriek te vernietigen niet kunnen laten schieten, als ze de coordinaten kunnen communiceren kan de fabriek platgebombardeerd worden. Jhon zegt dat ze dat onmogelijk kunnen communiceren en herrinert Jack eraan dat ze voor 20u in Honfleur moeten geraken als ze de duitse aanval voor willen zijn. Hank zegt dat ze mischien de fabriek wel zelf kunnen veroveren met de hulp van de leden, er is niet veel bewaking te zien. Ze beginnen te discussiëren hoe dat ze het best aanpakken, ze zijn alle 2 koppig en geraken er niet uit, uiteindelijk besluiten ze het elk op hun eigen manier te doen. Ze gaan een weddenschap aan wie in 1 uur tijd het minste van de fabriek kan veroveren moet ….. . De brug van Honfleur: (kamp vuur)
John en Hank komen net op tijd aan in Honfleur. Daar komen ze een groep soldaten tegen die de belangrijke brug in het dorpje bewaken, de leider van de soldaten van Honfleur stelt zich voor als sergeant Frank De Tank.
John vertelt de soldaten dat de Duitsers een grootschalige aanval plannen. In de korte tijd die hen nog rest bereiden ze zich zo goed als mogelijk voor op de naderende aanval, een soldaat staat op de uitkijk op de kerktoren en roept dat hij de Duitsers ziet naderen met een aantal soldaten en een tank.
Spel om zich voor te bereiden en Duitse aanval af te slaan
De aanval lijkt op het nippertje tegengehouden, uit de half vernietigde tank komt plots een bekend gezicht gekropen, het is Connor! John roept: "Connor?" "Is dit hoe je ons bedankt om uw leven te sparen?" Connor roept “Vuile Amerikanen!", richt zijn geweer en schiet, Hank wordt geraakt. Er volgt een legendarisch duel tussen John en Connor, uiteindelijk zet Connor het op een lopen.
Hank zijn verwonding blijkt nog mee te vallen, de soldaten van Honfleur bedanken John en Hank om hen op tijd te komen waarschuwen. John zegt dat dat niet de enige reden is waarom ze hier zijn en vraagt waar de gewonden verzorgd worden. Frank neemt hen mee en daar tussen de gewonden ligt iemand die aan Jack zijn beschrijving voldoet. John probeert hem wakker te schudden en heel groggy komt Jack terug bij bewustzijn, na wat water te drinken verbetert zijn situatie beduidend. Ze nemen hem mee naar buiten voor wat frisse lucht en zetten zich op de brug. John zegt Chiro Herk Jack knikt en antwoordt met Sterk merk natuurlijk. John en Hank worden bijna emotioneel dat hun missie eindelijk volbracht is, ze vertellen hoe ze 10 dagen lang op zoek zijn geweest om Jack te vinden, uit zijn binnenzak haalt Jack een gekreukte en bebloede envelop, het is niet voor niets geweest zegt hij.
Een soldaat komt aanlopen en roept dat er Duitsers in aantocht zijn, minstens 100 soldaten en 4 tanks, ze zullen hier binnen 2 uur zijn! Hank staat op en zegt dat ze die aanval nooit kunnen afslaan. Jack komt hierop met het idee om de brug in brand te steken en dan te vertrekken.
kampvuur aansteken
John en Hank kijken hoe de brug in vlammen opgaat, een enorme last lijkt van hun schouders te vallen, dan stappen ze in een Jeep en samen met Jack vertrekken ze terug richting kamp Dog-Green.
THE END
|
Dag 9 in de ogen van de Webmaster |
|
Vanmorgen werden we opnieuw fijn gewekt op onze vertrouwde morning tune. Na het ontbijt doken we meteen in een bospel, waarin de leden kampen moesten veroveren om het spel te winnen. Daarna verzamelden we wat hout en genoten we van heerlijke stoofvlees met frietjes. Vervolgens zijn we stilletjes aan onze koffer beginnen inpakken en hebben we onze warme kleren klaargelegd. ’s Avonds smulden we van hotdogs deluxe en speelden we nog een leuk spel waarbij we de Duitsers terug moesten drijven. Hierna werd het kampvuur aangestoken en hebben we nog gezellig rond het vuur gezeten hierbij nog een aantal quotes van de leden: Chiel: Leef en laat leven! jumpke: ik kwam, ik zag, ik overwon Hendrik: Leef alsof het je laatste dag is. Zo dat was het voor dit jaar. Groetjes Robbe Fabry
|
|
1
Dag 1 |
2
Dag 2 |
3
Dag 3 |
4
Dag 4 |
5
Dag 5 |
6
Dag 6 |
7
Dag 7 |
8
Dag 8 |
9
Dag 9 |
10
Dag 10 |